Narodowe Święto Niepodległości. Dzięki komu ją odzyskaliśmy?

Józef Piłsudski -  działacz i przywódca Polskiej Partii Socjalistycznej, studiował medycynę w Charkowie, więziony przez carat za działalność konspiracyjną, uczestnik akcji bojowych z rewolwerem w dłoni; brygadier – dowódca I Brygady Legionów Polskich, twórca Polskiej Organizacji Wojskowej, Wódz Naczelny w wojnie z bolszewikami, zdobywca Kijowa i jeden z autorów planu Bitwy Warszawskiej, Naczelnik Państwa, Pierwszy Marszałek Polski, dwukrotny premier, po przewrocie majowym (1926r.) sprawował rządy autorytarne. 

wybitny pianista i kompozytor, cieszący się sławą na zachodzie Europy i w USA, koncertował w Londynie przed królową Wiktorią, a jego opera Manru wystawiana była w Metropolitan Opera w Nowym Jorku, nazywany był „mistrzem największym ze wszystkich” i „królem pianistów”, delegat pełnomocny RP na konferencję pokojową w Wersalu; minister spraw zagranicznych RP, premier.

wybitny działacz o polskość Śląska urodzony w rodzinie górniczej, studiował we Wrocławiu i w Berlinie; redaktor naczelny „Górnoślązaka”; a także wydawanego w Katowicach „Polaka”, przywódca chadecji (chrześcijańskiej demokracji); poseł do Reichstagu (niższa izba parlamentu Rzeszy Niemieckiej), komisarz plebiscytowy na Górnym Śląsku, przywódca Powstań Śląskich, członek Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu, poseł na sejm RP, wicepremier w rządzie Wincentego Witosa. Przeciwnik Piłsudskiego, prześladowany w okresie sanacji. 

członek Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego, kardynał, arcybiskup warszawski, Prymas Królestwa Polskiego; rektor Akademii Duchownej w Petersburgu; pisał listy do episkopatu niemieckiego, by zahamować rabunki wojenne na polskich ziemiach; współautor deklaracji suwerenności Królestwa Polskiego; poparł przekazanie władzy Piłsudskiemu; w trakcie wojny z bolszewikami wizytował polskie oddziały na froncie, zalecał by kapłani zostawali sanitariuszami i kapelanami. 

oficer artylerii armii austro-węgierskiej; działacz ruchu sokolskiego i skautowego; dowódca II Brygady Legionów, dowódca II Korpusu Polskiego i generał; dowódca Armii Polskiej we Francji (Błękitna Armia); dowódca Frontu Północnego podczas wojny z bolszewikami; poseł na Sejm RP; działacz Polskiego Czerwonego Krzyża, harcmistrz i przewodniczący ZHP; minister bez teki w rządzie Władysława Sikorskiego. 

ojciec, główny ideolog i przywódca ruchu narodowego; prezes Koła Polskiego w Dumie Rosyjskiej w Petersburgu,  minister spraw zagranicznych RP, delegat pełnomocny RP na Konferencję pokojową w Wersalu; pisarz polityczny i publicysta. Poliglota znający 9 języków obcych, z wykształcenia doktor biologii, także doktor honoris causa Uniwersytetu w Cambridge. 

trzykrotny premier Polski, przywódca ruchu ludowego, gospodarz, poseł na sejm krajowy we Lwowie i do parlamentu wiedeńskiego; prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast” i prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego; jeden z przywódców opozycyjnego względem sanacji Centrolewu; prześladowany przez Piłsudskiego. 

działacz socjalistyczny, studiował w Krakowie i Zurychu, redaktor „Robotnika”, poseł do parlamentu wiedeńskiego, radny miasta Krakowa, premier lubelski, wicepremier w rządzie Witosa, Marszałek Sejmu RP, prezes Polskiej Partii Socjalistycznej, znany z umiarkowanych poglądów i zdolności do ugody.